Iya. Ang dami kong gustong gawin. Sabihin. Ihingi ng tawad. Gusto kitang akapin. Mahigpit. Halikan. Sana nakausap kita bago ka nawala. O nalaman kong malapit ka nang mawala nang gabing pinuntahan kita sa kuwarto mo. Iya, hindi mo alam napakaraming beses mo akong napasaya. Napangiti. Napagaan ang loob. Sana nagawa ko yung tumbasan sa anim na taong kapiling ka namin. Mahal na mahal kita. Ka namin.
Saturday, October 2, 2010
RIP Iya Day 2.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
Nakikiramay ako, Chard. Lubhang nakalulungkot.
Chard, langyaka, nakakadurog-puso naman. Naaalala ko lang ang pamangkin kong nasa bahay. Parang gusto ko na tuloy umuwi na.
*tapik sa balikat*
that is so sad. bless her soul. (*sighs* why does death happen right away?)
Post a Comment